The sign board in Mushozi village.	Street children in Bukoba
2009 - Mushozi village, Tanzania (Voor Nederlandse versie: Zie onderaan) Our first visit to Mushozi village, Tanzania in August 2008 had a very strange beginning. I (Adri) was watching a TV program in Poland during my visit in May 2008, showing the rampant effects of the ecological disaster affecting the fishing industry on Lake Victoria. While watching, a pastor was shown for not more than one minute and a half. He was showing the camera the very pity fate of the HIV/AIDS victims in his village, and showed a family inside their hut. While this happened, the Lord spoke to me: "Go, and help this man!" Being back home again, I bought the DVD that showed the program. It was called "Darwin's Nightmare", and it happened to be a rather famous documentary. The only information I had was the name of the pastor, Cleopa Kayage, and that he was a Pentecostal pastor somewhere in Tanzania. No village, no area, no nothing. It takes too much time to explain how I found him, but after one month I found out where he lived. In August 2008 Johan Evenblij - a co-board member) and I travelled down to Mushozi village, and met the man God showed me to help. He lives in a village with no more than 4.200 inhabitants, 675 of them orphan children, because of HIV/AIDS. Cleopa ran the only orhanage in the village and wide surroundings, giving shelter to 15 children. Although he had a children's home, actually he had no home. Cleopa and his family plus the chiildren lived in two thatched huts: one for Cleopa and the boys, and one for Jesca, his wife, and the girls. There was no furniture at all, not a single chair. The only kitchen utensils were some pots and pans, and cooking was done on a wood fire. No sanitation, drinking water (ditch), electricity, telephone or paved roads. Cleopa once got a donation of $ 1200 in the past five years, and for the rest he has never had any income in money. His day was filled by trying to get food on the plates, and often times there was no food. In those cases the board came together, they prayed for food, and then went from hut to hut telling, the children's home was without food that day. Some villagers gave food: yam, casave or rice. Twice a year Cleopa tries to get meat on the plate: at Christmas and at Easter. Fish is eaten very seldomly: only if it is donated. Too expensive to buy in this fishing village! Cleopa is not only taking care of the orphans, but to some of those suffering from HIV/AIDS (directly and indirectly; 64 people) as well. His help was limited to pastoral help only, because he had no means to do anything. Now, we are helping Cleopa by paying a monthly amount for his family, the orphans, and we help the HIV/AIDS victims on a limited scale. We buy clothes if necessary, pay bus tickets for getting their free medicines, pay school fees, organize a Chistmas dinner etc. For 2009 we plan to build a family home to give a decent shelter for Cleopa's family and the orphans. Estimated expenses: € 15.000. If it all works out well, we can build one more home later. How do you know for sure that the Lord has spoken, as I was sure was the case in Poland? Mostly you do not know. Helping someone in Africa is alway good, but that is not the same as understanding the voice of the Lord. This time it was different. Being back home I got the copy of an email that was sent to Cleopa on December 23rd, 2007 by a befriended pastor in Uganda. He wrote a prophecy for Cleopa for the coming year (2008), based on Exodus 12:1-2. "For the Lord has seen the hardship you have faced in the past years. You have done well not to look upon the circumstances, but to trust me and to take care for the homeless and the sick. Next year I will bring a change in your situation, and despite the people calling it the 8th month, for you it will be the first month that I will put you on a level I have in mind for you!" Guess when we visited Cleopa: in the 8th month of 2008! We decided to help him, and in 2009 we have built a big house for Cleopa, Jesca and their children plus the orphans; 21 people in total. In September 2009 we paid a visit to our friends, and extended our ministry over there. We help the HIV/AIDS victims and their children, and will start a project aimed at the children and the women (almost all prostitutes) in a very poor fishing village. We are discussing the possibility of helping the homeless street children in Bukoba.You can see pictures on http://dvb-tijman.mijnalbums.nl/, or watch a video at www.devasteburcht.nl On this web site you can read an extensive travel report as well.
The new orphan's home, built in 2009	Cleopa and Jesca
2008 Mushozi village, Tanzania. Ons eerste bezoek aan dit dorp had een merkwaardig begin. Ik (Adri) was in mei 2008 met Paul Olson in Polen voor een zesdaagse evangelisatiecampagne. Op een avond zat ik daar naar de TV te kijken, en zag een documentaire over het Victoria meer. In dat meer speelt zich een ecologische ramp af, waardoor direct en indirect tientallen miljoenen mensen getroffen worden, onder andere in Tanzania. In die documentaire werd gedurende anderhalve minuut een pastor gevolgd, die zich bekommerde om de HIV/AIDS slachtoffers in zijn dorp. De camera ging mee een hut binnen om kennis te maken met de bewoners: een moeder en twee ondervoede kinderen. Twee andere kinderen en haar man waren al overleden. Op dat moment riep God mij toe: "Ga naar die man toe, en help hem!" Eenmaal in Hoenderloo teruggekeerd heb ik de documentaire opgezocht, en het bleek een nogal bekende documentaire te zijn: "Darwin's Nightmare" geheten. Bij het opnieuw bekijken van de documentaire bleek de pastor Cleopa Kaijage te heten, en een Pinksterprediker te zijn in Tanzania. Verdere gegevens waren onbekend. Het voert te ver om uit te leggen hoe ik met hem in contact heb kunnen treden, maar een maand later lukte het. Johan Evenblij - een van onze bestuursleden - en ik zijn in augustus 2008 afgereisd naar Cleopa. Wij ontmoetten hem in zijn dorp, dat 4.200 inwoners telt, waarvan 675 weeskinderen. In het dorp en wijde omgeving was één weeshuis, dat van Cleopa. Hij had wel wezen, maar eigenlijk geen huis: twee hutten naast elkaar gelegen; de mannenhut waar Cleopa sliep met de jongens, en de vrouwenhut, waar Jesca - zijn vrouw - sliep met de meisjes. In de afgelopen vijf jaar heeft Cleopa één keer geld ontvangen: $ 1200. Zijn dag is hoofdzakelijk gevuld met de zorg om eten op de borden te krijgen. Het is regelmatig voorgekomen dat de kinderen geen eten hadden. Het bestuur werd dan bijeen geroepen, er werd gebeden, en daarna gingen de bestuursleden van hut naar hut om te vertellen dat het kindertehuis die dag geen eten had. De dorpelingen gaven dan wat casave, yam of rijst. Twee keer per jaar is er kip - als het meezit: met kerst en met pasen. Geen vis in dit vissersdorp: dat kan Cleopa zich niet permitteren. Behalve voor weeskinderen zorgt Cleopa ook voor HIV/AIDS slachtoffers, ook al is dat uitsluitend pastorale zorg; geld heeft hij immers niet. Het gaat hier om 15 volwassenen en hun 49 kinderen. Wij zorgen er nu voor dat Cleopa elke maand een "salaris" krijgt, en een budget heeft voor de kinderen. Ook helpen we de HIV/AIDS slachtoffers op kleine schaal: schoenen en kleding voor de kinderen - als dat nodig is. Ook betalen we hun buskaartje om de gratis medicijnen op te halen in de stad (40km), of het schoolgeld voor de kinderen. Hoewel het hier gaat om heel kleinschalige hulp, maakt het voor de betroffenen een groot verschil. Tijdens de terugreis spraken we er over hoe je nu zeker kunt weten dat God tot je gesproken heeft om dit te doen. Het is nooit verkeerd om iemand in Afrika te helpen: ze zijn er altijd slechter aan toe dan jezelf. Maar heeft God dan ook gesproken? Meestal weet je dat niet en kom je er nooit achter, maar nu was het anders. Twee weken later onving ik een email van Cleopa, hem toegezonden op 23 december 2007 door een bevriende voorganger uit Uganda. Die schreef een profetie, gebaseerd op Exodus 12:1-2. "God heeft je moeite en je strijd in de afgelopen jaren gezien. Ondanks alles heb je niet op de omstandigheden gezien, maar op mij. Het volgende jaar (2008) zal echter het jaar van de ommekeer worden. Het maakt niet uit dat mensen het de achtste maand noemen, voor jou zal het de eerste maand zijn van een nieuwe periode. God zal je op een hoogte stellen die hij voor jou in gedachten heeft.  En wanneer waren wij bij Cleopa? In de achtste maand van 2008! In oktober 2009 hebben we het kindertehuis opnieuw bezocht, en het zag er nu heel anders uit! Er is een groot woonhuis gebouwd voor 21 bewoners. Cleopa krijgt nu een - bescheiden - salaris, en een toelage per kind. We gaan onze hulp aand de HIV/AIDS patiënten uitbreiden, en we hebben besloten de kinderen en vrouwen - vrijwel allemaal prostituees - in een buitengewoon arm vissersdorp te helpen. Ook beraden we ons op maatregelen om dakloze straatkinderen in Bukoba - er zijn er honderden - nachtopvang aan te bieden en andere zaken waar ze dringend behoefte aan hebben. Om foto's te bekijken ga naar http://dvb-tijman.mijnalbums.nl/; om een videoverslag van onze reis te bekijken ga naar www.devasteburcht.nl. Op die pagina kunt u ook een geschreven versie van ons reisverslag lezen.
30.000 litre water storage tank	Very poor fishing community near Mushozivillage. We will help the children and women (almost all prostitutes) to get a better future, and we will bing the Word of God in this forgotten place.